Tandarts bezoek,
Net nu het praten weer een beetje beter gaat (zie vorige post) staat er voor vandaag een bezoek aan de tandarts gepland. Vroeger had ik een enorme angst voor de tandarts maar dat is verleden tijd. We hebben nu een rustige aardige tandarts en ik onderga zelfs boren en vullen zonder verdoving.
Eerst nog even douchen en schone kleren aan want ik ruik naar paarden, en hup op naar de tandarts. Met mijn nieuwe rollator en mijn nieuwe crocs de wachtkamer in. Wendy doet het woord want ik ben helaas nog steeds onverstaanbaar. Zelf denk ik overigens dat het wel meevalt en dat ik best goed praat. Maar er zijn steeds meer mensen om mij heen die moeite hebben om mij te verstaan. Nou zeg ik tegen iedereen dat ze iets aan hun oren mankeren en dat ze naar de dokter moeten. Waarschijnlijk ben ik slachtoffer van een collectief gehoor probleem. Maar goed, alle gekheid op een stokje, het praten was iets beter dacht ik maar het is schijnbaar toch moeilijk om mij te verstaan.
De tandarts was zoals gewoonlijk weer heel vriendelijk en er waren geen problemen, top. Gelukkig was Wendy meegegaan in de behandelkamer want na het onderzoek van de tandarts kwam de assistente mijn tanden nog even met een waterstraaltje schoon spuiten. Halverwege kreeg ik kramp in mijn kaken en het waterstraaltje stond harder dan de afzuiging. Het slikken terwijl ik achterover lig is moeilijk en ging nog net goed. De incourante houding gedurende de totale behandeling zorgde ervoor dat ik mijn hoofd niet meer kon bewegen. Tijdens het in zithouding komen van de stoel kreeg ik mijn hoofd niet van de hoofdsteun. Wendy heeft me hiermee geholpen maar ik was nog altijd niet in staat om te spoelen. De tandartsassistente heeft al die tijd niet tegen mij gesproken, in Duitsland kan men slecht omgaan met mensen die iets mankeren. En als ze iets wilde vragen wat iemand normaal gesproken aan mij zelf zou hebben gevraagd, vroeg ze dat aan Wendy.
Er is veel veranderd in het laatste jaar, ook het lopen is slecht geworden. Omdat ik iedere 6 maanden naar de tandarts ga konden we het goed vergelijken. Vergeleken met 1,5 jaar geleden is het echt heel erg achteruit gegaan. Maar goed, eind deze week komt misschien mijn elektrisch verstelbare lattenbodem! Dan kan ik als het goed is ten allertijden zelf uit bed komen en hoef ik niet te wachten tot Wendy terug is van boodschappen doen.
Wat ik nu ook heb gemaakt is een macro op mijn telefoon voor noodgevallen. Als ik mijn telefoon schud hoor ik een vrouwenstem die zegt “ik ga Wendy bellen”. Dan heb ik nog 5 seconden de tijd om te cancelen en anders wordt Wendy gebeld. In de eerste instantie had ik geen 5 seconden wachttijd ingelast. Maar de telefoon ging al bellen als ik te snel ging zitten, dat was vervelend. Nu kan ik het cancelen..
[tot de volgende]