Gisteren was ik nog in de veronderstelling dat het praten iedere dag een beetje beter zou gaan. Het duurt nu al een week hebben we zojuist terug gekeken en dat is best lang. Vandaag is een koude ijsdag en kou is funest voor mij. Vanochtend wilde ik toch even buiten bij de dieren zijn en ondanks dat ik niet veel gedaan heb en ik korter buiten was dan normaal heeft het er toch behoorlijk ingehakt. Het lukte me nog net om naar de achterdeur te komen en ik ben na de lunch op bed gaan liggen.

Nu kan ik nauwelijks lopen, mijn hoofd opheffen van het kussen, zitten en praat ik langzaam en onduidelijk alsof ik dronken ben. Het is niet echt beter kun je wel zeggen, het gaat dus iets langer duren dan verwacht. Niet dat ik nog heel veel zal herstellen maar een beetje duidelijker en sneller praten en iets verder lopen zou mooi zijn. Al ben ik mij wel bewust dat het nu hier bij kan blijven en dat dit het nieuwe normaal is. En als het nu wel wat hersteld dan is het de volgende keer misschien het nieuwe normaal. Ik kijk nu al uit naar het voorjaar, iets hogere temperaturen zou mij wel goed doen.

[Tot de volgende]